ทุกวันนี้ เรากดสั่งอาหารเพียงไม่กี่คลิกแต่เบื้องหลังความสะดวกนั้น มีแรงงานจำนวนมากกำลังแบกรับต้นทุนของระบบเอาไว้
.
งานวิจัย “ไรเดอร์-ฮีโร่-โซ่ตรวน” (2564). ชี้ว่า ระบบฟู้ดเดลิเวอรีไม่ใช่แค่เรื่องของ “ไรเดอร์” กับ “ลูกค้า” แต่เป็น ecosystem ที่มีทั้งแพลตฟอร์ม ร้านอาหาร ผู้บริโภค และแรงงานเชื่อมโยงกันทั้งหมด
.
ความเป็นจริง แพลตฟอร์มกลับใช้กลไกอัลกอริทึมในการผลักภาระต้นทุนและการบริหารความเสี่ยงทั้งหมดไปให้ไรเดอร์แบกรับเพียงลำพัง ไม่ว่าจะเป็นค่าน้ำมัน ค่าเสื่อมรถ เวลาที่ต้องรอร้านอาหาร ความเสี่ยงอุบัติเหตุ รายได้ที่ขึ้นอยู่กับระบบอัลกอริทึม
ในวันที่ฝนตกหนัก หลายคนยังต้องวิ่งงานต่อ ในวันที่รถติด หลายคนยังต้องแข่งกับเวลา เพราะ “ความช้า” อาจหมายถึงรายได้ที่หายไป แต่ขณะเดียวกัน ผู้บริโภคเองก็อยู่ภายใต้แรงกดดันของค่าครองชีพและเวลาชีวิตที่เร่งรีบ
.
นี่จึงไม่ใช่เพียงความขัดแย้งระหว่างผู้บริโภคกับคนทำงาน แต่เป็นโจทย์ใหญ่เชิงโครงสร้างที่ท้าทายว่า รัฐและสังคมจะเข้ามากำกับดูแลทุนแพลตฟอร์มอย่างไร เพื่อสร้างหลักประกันทางสังคมที่เป็นธรรม และไม่ปล่อยให้ความสะดวกสบายของเมืองถูกสร้างขึ้นบนการลดทอนคุณภาพชีวิตของแรงงาน
.